سلام...

۱.دو ماشین با هم تصادف بدی میکنند، به طوری که هر دو ماشین به شدت آسیب می بینند، ولی راننده ها به طور معجزه آسایی جان سالم به در می برند. وقتی هر دو از ماشین هایشان که تبدیل به آهن قراضه شده بیرون می ایند، خانم راننده می گوید : چه جالب شما مرد هستید، ببینید چه به روز ماشینهایمان آمده! همه چیز داغان شده ولی ما کاملا سالم هستیم. این باید نشانه ای از طرف خداوند باشد که ما این چنین با هم ملاقات کنیم و شاید بتوانیم زندگی مشترکی را با صلح و صفا آغاز کنیم!... مرد با هیجان پاسخ داد : بله ، کاملا با شما موافقم این باید نشانه ای از طرف خدا باشد! .... سپس زن ادامه داد و گفت : نگاه کنید یک معجزه دیگر، ماشین من کاملا داغان شده ولی این شیشه مشروب سالم مانده است مطمئنا خدا خواسته این شیشه مشروب سالم بماند تا ما این تصادف و اشنایی خوش یمن را جشن بگیریم... بعد زن بطری را به مرد داد... مرد سرش را به علامت تصدیق تکان داد و در بطری را باز کرد و نصف شیشه مشروب را نوشید، بعد بطری را به زن برگرداند، زن بلافاصله بطری را به مرد برگرداند.... مرد گفت: مگر شما نمی نوشید؟!!

زن در جواب گفت: نه! فکر می کنم باید منتظر پلیس باشم...!!!

۲.حوصله مهمانی ندارم... اما این روزها مهمانی هایمان بیشتر شده... هر دو هفته یک بار خانه یکی دعوت میشویم ...قرار شده بیشتر با هم باشیم... و هر بار من به زور آماده می شوم... و به زور آرایش میکنم... یک آرایش ملایم... مثل همیشه... حوصله سر و صدا و جیغ و ویغ ندارم اما به خودم نهیب میزنم "سخت نگیر"... وارد خانه که می شویم همه به سمت در هجوم می آورند.. هیچ دلیلی برای در آغوش کشیدن نمی بینم اما او مرا در آغوش میکشد و می چلاند... تجربه ثابت کرده این چلانده شدن بی دلیل نیست... اما باز به خودم نهیب میزنم" انقدر بدبین نباش دختر"... هیچ تلاشی برای روبوسی با بقیه نمی کنم اما بقیه هم روبوسی می کنند...  و من می نشینم گوشه ای از اتاق روی یک مبل تک نفره...  همه به گروه های دو نفره و چند نفره نشسته اند به حرف و من فقط نگاه می کنم... چهار نفر هم نشسته اند کف زمین و هی ورق پرت می کنند کف زمین و بد و بیراه می گویند و بلند بلند می خندند... و من زل میزنم به ورقهای که هی ولو می شوند و هی جمع می شوند و هی بُر می خورند و دوباره ولو می شوند و دوباره جمع می شوند... او می آید به طرفم.. تو خیالم.. ـ چیه؟ چرا انقدر پکری؟... من با یه لبخند مسخره : نه بابا خوبم... ـ چه خبر؟... و سر حرف را باز میکند و مینشینیم به چرت و پرت گفتن و خندیدن .... درونم غوغاییست و ظاهرم را آرام نشان میدهم... پرم از حس گریه اما می خندم... تا پاسی از شب همین است.. گروه گروه که می گویند و می خندند و ورق بازی میکنند و می خورند... و نیمه های شب پدر و مادرها صدا می زنند برای رفتن و بچه ها که گوش شنوا ندارند و هی می گویند ۱۰ دقیقه دیگه... هی این ۱۰ دقیقه ها کش می آید و می بینی ساعت ۲ شده... دوباره روبوسی و خداحافظی ... به خانه که می رسی باز بوی خانه و آرامش و خستگی... و باز به این نتیجه میرسی " هیچ جا خونه خود آدم نمیشه"... اما همیشه هم این ضرب المثل مصداق ندارد... دارد؟...

۳.شده قصه هر هفته ما... خوش میگذره... راستش توی این مدت فهمیدم ادما گاهی خودشونن که خودشونو وادار میکنن به غم.. خودشونن که حس غم و شادی رو تعیین میکنن... خودشونن که با جمع راه میان... گاهی هم رنگ جمع می شن و گاهی خودشونو جدا میکنن.... این روزا با اینکه میدونم میتونم شاد باشم.. می تونم بی خیال بشم... نمیشم... شاد نمیشم.. بی خیال نمی شم... نمی تونم تعریف درستی از ذهنیاتم کنم... یه چیزی آزارم میده... یه چیزی که می ترسونتم.. یه چیزی که نمی تونم بگمش.. یه چیزی که همش همراهمه... همیشه ترسش تو وجودمه... دو راه داره یا باهاش کنار بیام یا کاری رو کنم که خیلیای دیگه میکنن... توی این چند ساله اخیر فهمیدم که نمی تونم باهاش کنار بیام... راه دومم فعلا نمی تونم ... برای همین انقدر گاهی آشفته ام.. درمونده ام... غمگینم... شاید اون تلخی و غمی که میگین تو نوشته هامه اثر همین جنگ درونمه... 

۴. هیچ وقت ... توی روزای با هم بودنمون فکر نمی کردم... یه روزی ... انقدر دلتنگت بشم... انقدر که فقط به شنیدن صدات هر چند کوتاه راضی بشم... انقدر که دلم بی تاب باشه حتی واسه از دور دیدنت... با این حال از همون روز دیگه از اون مسیر همیشگی بر نگشتم خونه... اگه هم برگشتم موقعی بود که مطمئن بودم نیستی... مطمئن بودم نمی بینمت... انگار از دیدنت ترسیدم.. یا شایدم غرورم نذاشت... اما این روزا یواش یواش داره داغ نبودنتو حس میکنم... درست مثل داغی که وقتی سرد میشه تازه حالیت میشه چی شده... تازه جاش درد میگیره... ولی میسازم... کنار میام... هر چند که خیلی سخته.. خیلی....

۵. من : اگه فقط یه بار دیگه زنگ بزنم خونه تون مشغول ناله و گریه باشی من میدونم و تو... اون : نه که خودت وضعت از من بهتره... نمی دونم باید چی بگم... پررو بازیم گل میکنه... من : تو به من نگاه نکن شرایط من با تو فرق میکنه... پررو بازیش گل میکنه... اون: هیچ فرقی نمیکنه تازه من که از تو بهترم کمتر گریه میکنم تو وضعت از من خرابتره... میدونم راست میگه اما کم نمیارم.... من: همین که گفتم گریه کنی پا میشم میام خونه تون یه کتک سیر بهت میزنم...لوس بازیش گل میکنه.... اون: میای؟ خدایی دلم کتک می خواد توام همش میگی میام اما نمیای... من : منم دلم کتک می خواد میگم فردا که هم دیگه رو دیدم یه کتک سیر همه دیگه رو بزنیم موافقی؟... اون : آره پایه ام ، راستی فردا... و حرفو عوض میکنه.. تا مثلا یادم بره داشته گریه میکرده...

۶.این پست رو وقتی نوشتم که فکر میکردم اصلا نوشتنم نمیاد....!!!

۷. از همه تبریکا برای تولدم ممنونم...

۸.اینو میدونستین.... مزه سیب ، پیاز و سیب زمینی یکی است، و به خاطر بوی آنهاست که طعم متفاوتی دارند...!!!!

۹. شاد باشید...!!!